Olmak ya da olmamak; iste butun mesele bu...

The story of Coco Chanel’s rise from obscure beginnings to the heights of the fashion world.

The story of Coco Chanel’s rise from obscure beginnings to the heights of the fashion world.

CAM

Levent Kazak’ın yazdığı, Laçin Ceylan’ın yönetmenliğini üstlendiği yeni tiyatro oyunu “Cam” ikiyüzlü ilişkilerin güldüren hikâyesini sahneye koyuyor.

AYSA Prodüksiyon Tiyatrosu tarafından sahnelenen “Cam”; resim dersleri veren bir ressam, onun boşanmak üzere olduğu kocası, yakın arkadaşı ve iki öğrencisinin etrafında şekilleniyor. İnsanların kurduğu yakın ve özel ilişkilere yakından bakan “Cam”; bu ilişkilerin sahteliğini ve kırılganlığını esprili anlatımıyla ortaya koyuyor. Başarılı bir kara mizah örneği sunan oyun; aynı şekilde başlayan bir hikayenin, anlık bir karar ve bir rüzgar esintisiyle nasıl iki ayrı yöne akabileceğini şaşırtıcı kurgusuyla gözler önüne seriyor.

Not: Eğer izleyen bir kişinin fikrini sorarsanız ,kadronun güzelliği ve özellikle Selen Uçer ve Deniz Çakır’ın sergilediği harika oyunculuk oyundan haz almanızın başlıca nedeni. Tiyatroya ilginiz varsa çok keyif alabilirsiniz…. :)

http://www.tiyatrodunyasi.com/haberdetay.asp?haberno=4618

masumiyetmuzesi: İyi miydi? Kötü müydü? Bir karanlıklar evreninin peygamberi miydi? insanın kin, sadizm ve umutsuzluk gibi olumsuz yanlarının sözcüsü müydü? Yoksa dünyayı yeniden yaratmak için gelmiş bir Rus isanın havarisi miydi? Tarih 1821 ondokuzuncu yüzyıl Rusya Çar  Nikolanın baskısı altında ezilmektedir Toprak işçileri,toprak beyleri arasında açık artırmayla satılmaktadır oysa küçük toprak beylerinin durumları da güvenli değildir sabah akşam bölge komiserinden dayak yemektedirler Devlet dairelerinde müdür memurunu tokatlayarak çalıştırır Kırbaçlamakla kırbaçlanmak en olağan günlük işlerdendir Kazançlar yaşamaya yetmemektedir açlık salgındır aydınlar arasında yıkıcı düşünceler kaynaşmaktadır   Bakışlar gökyüzüne çevrilmiştir Yeryüzü Fyodor Mihayloviç Dostoyevskiyi beklemektedir Dostoyevski doğduğu zaman Puşkin yirmi iki, Gogol on bir yaşındaydı Her ikisi de ona öncülük edecektir Tolstoy,Turgenyev’se onunla birlikte yetişecek onunla yarışacaklardır Almanyada Goethe, İngilterede Byron, Fransada Chateaubriand, Stendhal, Balzac ünleri Rusyaya erişmiş olarak yaşamaktadırlar 1843’te Balzac Moskovaya geldiği zaman Dostoyevski onun Eugenie Grandetsini Rusçaya çeviriyordu Çağ büyük düşünürlerle büyük sanatçıların çağıdır Heine, Hugo, Merime, Poe, Musset, Dickens, Flaubert yetişmektedir Suç ve Cezanın tasarlanmasından önce bir de Çehov doğacaktır Dostoyevski ilk yapıtı olan İnsancıkları yayımladığı 1846 yılında yirmi beş yaşındaydı Yıl en önemli yazarların birbirleriyle yarışarak kaynaştığı bir yıldır Dostoyevski, Byron öldüğünde üç, Goethe öldüğünde on bir, Puşkin öldüğünde on altı, Stendhal öldüğünde yirmi bir, Chateaubriand öldüğünde yirmi yedi, Balzac öldüğünde yirmi dokuz, Gogol öldüğünde otuz bir yaşındaydı Altmış yaşına kadar yaşayacak, edebiyat dünyasının en sağlam yapıtlarını kuracaktır Suç ve Ceza böylesine bir çevrede 1866 yılında yayımlandı Dostoyevski Parasızlıktan aç ve mahsur kaldığı o günlerde Suç ve Cezanın doğuşuna tanık olacaktır yeryüzü Turgenyev (1818-1883) Babalar ve Çocuklarında, Çernişevski (1828-1889) Ne Yapmalısında bu sosyal kargaşalığın nedenlerini araştırıyorlardı  Dostoyevski Suç ve Cezasıyla, Turgenyevie Çernişevskinin karşısına göksel ölçüyü çıkardı Suç ve Ceza bu açıdan Dostoyevskinin kendisiyle yaptığı önemli bir tartışmaydı Nitekim o yılların aydınları bu tartışmaya çok büyük bir önem verdiler, yapıt bir anda bütün Rusyaya yayıldı Suç ve Cezanın ortaya attığı sorun şuydu: Bir yanda budala, önemsiz, hastalıklı, kimseye yararlı olmayan, tersine, herkese zararı dokunan, niçin yaşadığını kendisi de bilmeyen, yarın nasıl olsa kendiliğinden ölecek bir kocakarı var. Öte yanda da yardım görmediklerinden ötürü yok olup giden genç, körpe güçler… Kocakarının manastıra adadığı paralarla milyonlarca kötülük önlenebilecektir. Şu halde kocakarıyı öldür, parasını al, sonra da bu parayı bütün insanlığın yararına harca. Bir ölüme karşı binlerce dirilme Bu bir hesap işidir Hem sosyal dengede bu aptal, bu kötü yürekli kocakarının ne değeri olabilir? Bir bit, bir hamamböceği ondan daha değerlidir. Yaşamak için, yaşamaya değer olmalıdır. Başkalarını sev diyorlar, bundan çıkan sonuç her ikisinin de yarı yarıya çıplak kalmasıdır Sorun, o yıllar Rusyasının sorunudur Dostoyevski, hukuk öğrencisi Raskolnikovun kişiliğiyle sorunu ortaya attıktan sonra tartışmaya başlıyor Başarısızlığa uğrayan her şey budalaca görünür. Ben, şimdi budalaca görünen bu eylemle sadece kendime bağımsızlık sağlamak, yaşamak için ilk adımımı atmak, gerekli araçları edinmek istemiştim. Bundan sonra her şey ölçülemeyecek kadar yararlı bir yürüyüş olacaktı. Ama ben, ilk adımda tökezledim. Başarabilseydim benim de başıma taç giydireceklerdi Raskolnikov niçin başaramamıştır? Raskolnikov kendi erdemini denemek için öldürmüştü Olağanüstüler doğrudan doğruya yaparlar denemezler Erdem, düşünce değil, eylemdir O zaman anladım ki Sonya, iktidar, ancak eğilip onu almak cesaretini gösterenlere verilir. iş, cesaret etmekten ibaretti. Sorun, yalnız buydu. Ben, cesaret göstermek istedim, öldürdüm Dostoyevski, büyük yapıtının sonlarına doğru Tanrıca davranıyor yarattığı kişiyi yargılıyor Dostoyevski, Raskolnikovu Sibiryaya gönderip eline de, Turgenyevle Çernişevskiye karşı çıkardığı, göksel bir erdemi tutuşturduktan sonra yapıtını şu sözlerle bitirmektedir Raskolnikov, bu yeni hayatın kendine bedava verilmediğini, onu çok pahalıya, gelecekte yapacağı büyük fedakarlıklarla satın almak gerektiğini henüz bilmiyordu Raskolnikovun derece derece yenileşmesinin, yavaş yavaş yeniden hayat buluşunun, bir dünyadan bir başka dünyaya geçişinin öyküsü Raskalnikovun kendi için yaşama tutkusu onu iç dünyasında yüceleştirir ve hak, hukuk kavramlarının tamamını alt üst ederek çözümlemelerde bulunur. Fakat tasarladıkları altında boğulur ve tüm psikolojisi çöker. Kitap boyunca olayları Raskalnikovun gözüyle görüyor,ıstırabı onunla yaşıyorsunuz Raskolnikov Kalk, hemen şimdi, şu dakikada, dört yol ağzına koş, yere kapan, ilkin kirlettiğin toprağı öp, sonra dört bir yana eğilerek bütün dünyayı selamla, herkesin önünde, yüksek sesle: Ben öldürdüm! diye bağır. O zaman, Tanrı sana yeniden hayat verecektir

masumiyetmuzesi:

İyi miydi? Kötü müydü? Bir karanlıklar evreninin peygamberi miydi? insanın kin, sadizm ve umutsuzluk gibi olumsuz yanlarının sözcüsü müydü? Yoksa dünyayı yeniden yaratmak için gelmiş bir Rus isanın havarisi miydi?

Tarih 1821 ondokuzuncu yüzyıl Rusya Çar  Nikolanın baskısı altında ezilmektedir

Toprak işçileri,toprak beyleri arasında açık artırmayla satılmaktadır oysa küçük toprak beylerinin durumları da güvenli değildir sabah akşam bölge komiserinden dayak yemektedirler Devlet dairelerinde müdür memurunu tokatlayarak çalıştırır Kırbaçlamakla kırbaçlanmak en olağan günlük işlerdendir Kazançlar yaşamaya yetmemektedir açlık salgındır aydınlar arasında yıkıcı düşünceler kaynaşmaktadır

 

Bakışlar gökyüzüne çevrilmiştir Yeryüzü Fyodor Mihayloviç Dostoyevskiyi beklemektedir

Dostoyevski doğduğu zaman Puşkin yirmi iki, Gogol on bir yaşındaydı Her ikisi de ona öncülük edecektir

Tolstoy,Turgenyev’se onunla birlikte yetişecek onunla yarışacaklardır Almanyada Goethe, İngilterede Byron, Fransada Chateaubriand, Stendhal, Balzac ünleri Rusyaya erişmiş olarak yaşamaktadırlar 1843’te Balzac Moskovaya geldiği zaman Dostoyevski onun Eugenie Grandetsini Rusçaya çeviriyordu

Çağ büyük düşünürlerle büyük sanatçıların çağıdır Heine, Hugo, Merime, Poe, Musset, Dickens, Flaubert yetişmektedir

Suç ve Cezanın tasarlanmasından önce bir de Çehov doğacaktır

Dostoyevski ilk yapıtı olan İnsancıkları yayımladığı 1846 yılında yirmi beş yaşındaydı Yıl en önemli yazarların birbirleriyle yarışarak kaynaştığı bir yıldır


Dostoyevski, Byron öldüğünde üç, Goethe öldüğünde on bir, Puşkin öldüğünde on altı, Stendhal öldüğünde yirmi bir, Chateaubriand öldüğünde yirmi yedi, Balzac öldüğünde yirmi dokuz, Gogol öldüğünde otuz bir yaşındaydı


Altmış yaşına kadar yaşayacak, edebiyat dünyasının en sağlam yapıtlarını kuracaktır

Suç ve Ceza böylesine bir çevrede 1866 yılında yayımlandı

Dostoyevski Parasızlıktan aç ve mahsur kaldığı o günlerde Suç ve Cezanın doğuşuna tanık olacaktır yeryüzü

Turgenyev (1818-1883) Babalar ve Çocuklarında, Çernişevski (1828-1889) Ne Yapmalısında bu sosyal kargaşalığın nedenlerini araştırıyorlardı

 Dostoyevski Suç ve Cezasıyla, Turgenyevie Çernişevskinin karşısına göksel ölçüyü çıkardı Suç ve Ceza bu açıdan Dostoyevskinin kendisiyle yaptığı önemli bir tartışmaydı Nitekim o yılların aydınları bu tartışmaya çok büyük bir önem verdiler, yapıt bir anda bütün Rusyaya yayıldı

Suç ve Cezanın ortaya attığı sorun şuydu: Bir yanda budala, önemsiz, hastalıklı, kimseye yararlı olmayan, tersine, herkese zararı dokunan, niçin yaşadığını kendisi de bilmeyen, yarın nasıl olsa kendiliğinden ölecek bir kocakarı var. Öte yanda da yardım görmediklerinden ötürü yok olup giden genç, körpe güçler… Kocakarının manastıra adadığı paralarla milyonlarca kötülük önlenebilecektir. Şu halde kocakarıyı öldür, parasını al, sonra da bu parayı bütün insanlığın yararına harca.

Bir ölüme karşı binlerce dirilme

Bu bir hesap işidir Hem sosyal dengede bu aptal, bu kötü yürekli kocakarının ne değeri olabilir? Bir bit, bir hamamböceği ondan daha değerlidir. Yaşamak için, yaşamaya değer olmalıdır. Başkalarını sev diyorlar, bundan çıkan sonuç her ikisinin de yarı yarıya çıplak kalmasıdır

Sorun, o yıllar Rusyasının sorunudur Dostoyevski, hukuk öğrencisi Raskolnikovun kişiliğiyle sorunu ortaya attıktan sonra tartışmaya başlıyor



Başarısızlığa uğrayan her şey budalaca görünür. Ben, şimdi budalaca görünen bu eylemle sadece kendime bağımsızlık sağlamak, yaşamak için ilk adımımı atmak, gerekli araçları edinmek istemiştim. Bundan sonra her şey ölçülemeyecek kadar yararlı bir yürüyüş olacaktı. Ama ben, ilk adımda tökezledim. Başarabilseydim benim de başıma taç giydireceklerdi

Raskolnikov niçin başaramamıştır?

Raskolnikov kendi erdemini denemek için öldürmüştü Olağanüstüler doğrudan doğruya yaparlar denemezler

Erdem, düşünce değil, eylemdir O zaman anladım ki Sonya, iktidar, ancak eğilip onu almak cesaretini gösterenlere verilir. iş, cesaret etmekten ibaretti. Sorun, yalnız buydu. Ben, cesaret göstermek istedim, öldürdüm

Dostoyevski, büyük yapıtının sonlarına doğru Tanrıca davranıyor yarattığı kişiyi yargılıyor

Dostoyevski, Raskolnikovu Sibiryaya gönderip eline de, Turgenyevle Çernişevskiye karşı çıkardığı, göksel bir erdemi tutuşturduktan sonra yapıtını şu sözlerle bitirmektedir

Raskolnikov, bu yeni hayatın kendine bedava verilmediğini, onu çok pahalıya, gelecekte yapacağı büyük fedakarlıklarla satın almak gerektiğini henüz bilmiyordu

Raskolnikovun derece derece yenileşmesinin, yavaş yavaş yeniden hayat buluşunun, bir dünyadan bir başka dünyaya geçişinin öyküsü

Raskalnikovun kendi için yaşama tutkusu onu iç dünyasında yüceleştirir ve hak, hukuk kavramlarının tamamını alt üst ederek çözümlemelerde bulunur. Fakat tasarladıkları altında boğulur ve tüm psikolojisi çöker. Kitap boyunca olayları Raskalnikovun gözüyle görüyor,ıstırabı onunla yaşıyorsunuz

Raskolnikov Kalk, hemen şimdi, şu dakikada, dört yol ağzına koş, yere kapan, ilkin kirlettiğin toprağı öp, sonra dört bir yana eğilerek bütün dünyayı selamla, herkesin önünde, yüksek sesle: Ben öldürdüm! diye bağır. O zaman, Tanrı sana yeniden hayat verecektir